Maand: december 2010

Later ja

In de trein gaat iemands mobieltje af.
De stropdas tegenover me frummelt een oortje in zijn oor en neemt op…

Hallo?
Heeee Ernst.
Ja. klopt.
Klopt ja.
Ja.
Nee ik zit nog in de trein.
Nee, in de trein!
Ja.
Het gaat nog wel even duren.
Ja weet ik veel?
Amersfoort.
Ja
Ja
Nee dat schiet inderdaad niet op nee
Wat zeg je?
O.
Ja, dat lijkt me goed.
Morgen zelfde tijd?
Maar dan in Arnhem.
Ja geen probleem
Wie zeg je?
Nee die heeft nog niet gebeld
Die zal ook nog wel onderweg zijn dan.
Prutsrail inderdaad. Hahahaha!
O wacht, iemand belt me op m’n iPhone.
Heb je even?
Ja met Anton
Hai Pieter
We hadden het net over je man
Hoe kom jij nou aan mijn…
Ernst ja.
Ja.
Ja ik ben in gesprek ja.
Nee, ik haal het ook niet
Waar zit jij?
Almere?
Jezus.
Nee dat wordt ook niks.
Ja.
Hoorde je dat Ernst?
Almere ja.
Pieter? Ernst vraagt of je morgen zelfde tijd kan in Arnhem?
O ja. shit.
Ernst?
Pieter heeft morgen papadag.
Ja.
Okee.
Pieter?
Kun je niet ruilen met je vrouw ofzo?
Het is echt heel belangrijk.
O.
Ernst, Pieter zegt dat dat echt niet gaat lukken.
Nee.
Nee nee.
Ja.
Ja jezus, vechten jullie dat even onderling uit zeg.
Ik zit hier potdomme in de trein man.
Okee.
Ja.
Ernst later.
Pieter ben je er nog?
Ja Ernst gaat je zelf bellen.
Ja.
O ehm Pieter, hoe kom je eigenlijk aan mijn privénummer?
Oooo via Janet?
Hoe ken jij Janet dan?
Echt waar? Wat leuk!
Ja moeten we zeker eens doen. Lijkt me gezellig.
Okee.
Ja leg jij maar snel neer, je moet Ernst niet laten wachten.
Sterkte.
Pieter later. Haihai.

 

Powered by ScribeFire.

Hoi te kinderachtig?

Emailtjes die ik van mijn collega’s krijg beginnen steeds vaker met “Hi”. Geen voornaam te bekennen. Het blijft bij de aanhef van maar 2 letters. Vooral drukke baasjes hebben er een handje van. Het kost dan ook erg weinig moeite om “hi” te typen. Bovendien liggen de h en de i op je toetsenbord lekker dicht bij elkaar. De o zit overigens ook vlakbij, dus een “hoi” is ook snel getypt. Het is volgens mij dan ook niet helemaal een kwestie van efficiëntie. Nee, “hoi” is gewoon niet volwassen genoeg, niet zakelijk genoeg. Met “hi” maak je een statement. Met “hi” zeg je “ik ben snel en heb een heel volle agenda want ik ben erg belangrijk”.

Hi-starters gebruiken verder ook vaak hippe afkortingen zoals:

  • ff (even),
  • idd (inderdaad),
  • mi (mijns inziens),
  • imho (in my humble opinion, wat overigens meestal helemaal geen bescheiden mening is),
  • ahv (aan de hand van),
  • muv (met uitzondering van),
  • zsm (zo spoedig mogelijk),
  • asap (zo spoedig mogelijk maar dan nog spoediger als zsm),
  • en iig (in ieder geval).

Bijvoorbeeld: Imho moet iig uitgezocht worden of dit idd het geval is. Asap!
Natuurlijk gebruik je geen puntjes in de afkortingen, want dat kost teveel tijd.

Een snelle e-mail sluit je natuurlijk af met een kort “mvg” of nog erger: “vrgr”. Niks vriendelijks meer aan eigenlijk. Schrijf dan “mag” (met afstandelijke groet).  En achter de ongemeende groet zet je dan nog hooguit je initialen. De afzender is immers zo belangrijk en bekend dat initialen voldoende zijn.

mvg,
M.

Powered by ScribeFire.

vrij aardig

“Zo, het gaat hem al behoorlijk goed af!”, zegt de ene. “Jaaah…het gaat inderdaad vrij aardig ja”, zegt de ander. De eerste zou een trotse opa kunnen zijn, en de ander een schaatstrainer. Opa’s zien talent in ieder kleinkind. Dat is ook een heel belangrijke rol van een opa. En een trainer zou erop gericht moeten zijn het beste te willen halen uit zijn pupillen. Dus hij (of zij natuurlijk) is opbouwend kritisch: “het kan nog veel beter”.

In valse bescheidenheid gebruiken we “vrij aardig” ook vaak. Je hebt een perfect staaltje werk geleverd en je weet het. Je collega’s kijken met ontzag naar je. Jij loopt echter heel nonchalant naar de koffiekan, schenkt een bakkie in en zegt dan: “ik denk dat we zo een vrij aardige opzet hebben”.

Wat gek eigenlijk dat we “vrij” gebruiken om iets af te zwakken. Van Dale geeft voor “vrij” onder meer de betekenissen “tamelijk” en “nogal”. Maar “tamelijk aardig” en “nogal aardig” hebben duidelijk een andere betekenis dan “vrij aardig”. Het woord “aardig” is op zichzelf al een ingetogen beoordeling, een zeventje. Met “vrij” ervoor wordt het een zeven min. Gelukkig werkt het omgekeerd ook: “Het is hier vrij slecht weer, maar…”. Die “maar” werd uitgenodigd door “vrij”. Het weer is nog niet helemaal hopeloos. Zonder “vrij” komt er een “dus” in plaats van de “maar”. “…dus ik blijf lekker binnen”.

Overigens, “aardig” doet niet onder voor “vrij”. Je kunt ergens een aardige teringzooi van maken bijvoorbeeld. En schoonvaders willen hun schoonzonen nog wel eens op subtiele wijze duidelijk maken dat ze nog lang niet helemaal geaccepteerd zijn door te zeggen: “nou nou, je begint al aardig vrij te worden hier”. Dan weet de schoonzoon in kwestie dat hij over een zekere grens is gegaan. Tussen mij en mijn schoonpa zit het wel goed, geloof ik. We doen altijd vrij aardig naar elkaar.

Powered by ScribeFire.