Emailtjes die ik van mijn collega’s krijg beginnen steeds vaker met “Hi”. Geen voornaam te bekennen. Het blijft bij de aanhef van maar 2 letters. Vooral drukke baasjes hebben er een handje van. Het kost dan ook erg weinig moeite om “hi” te typen. Bovendien liggen de h en de i op je toetsenbord lekker dicht bij elkaar. De o zit overigens ook vlakbij, dus een “hoi” is ook snel getypt. Het is volgens mij dan ook niet helemaal een kwestie van efficiëntie. Nee, “hoi” is gewoon niet volwassen genoeg, niet zakelijk genoeg. Met “hi” maak je een statement. Met “hi” zeg je “ik ben snel en heb een heel volle agenda want ik ben erg belangrijk”.

Hi-starters gebruiken verder ook vaak hippe afkortingen zoals:

  • ff (even),
  • idd (inderdaad),
  • mi (mijns inziens),
  • imho (in my humble opinion, wat overigens meestal helemaal geen bescheiden mening is),
  • ahv (aan de hand van),
  • muv (met uitzondering van),
  • zsm (zo spoedig mogelijk),
  • asap (zo spoedig mogelijk maar dan nog spoediger als zsm),
  • en iig (in ieder geval).

Bijvoorbeeld: Imho moet iig uitgezocht worden of dit idd het geval is. Asap!
Natuurlijk gebruik je geen puntjes in de afkortingen, want dat kost teveel tijd.

Een snelle e-mail sluit je natuurlijk af met een kort “mvg” of nog erger: “vrgr”. Niks vriendelijks meer aan eigenlijk. Schrijf dan “mag” (met afstandelijke groet).  En achter de ongemeende groet zet je dan nog hooguit je initialen. De afzender is immers zo belangrijk en bekend dat initialen voldoende zijn.

mvg,
M.

Powered by ScribeFire.

Advertenties