Polsjapanner

Ooit voor honderd gulden op de kop getikt
Anderhalve rib uit het lijf van een arme student
Een Casio Quartz model doodgewoon
Het sloot een periode vol digitale prutsklokjes af
Eenvoudig en degelijk met een wijzerplaat
En een uurwerkje met een hart dat tikt
Regelmatig, elke seconde secuur doserend
Jaren en jaren tikte het mij voorwaarts

Op en dag brak de metalen polsband
Ach, het werd ook wel tijd voor iets nieuws
Mijn trouwe polsjapanner wurde ersatzt
Durch ein modernes, titanium Uhr
Een mooi geschenk van mijn lief
De Casio ging bij de andere herinnerdingen
In het luxe doosje van zijn vervanger
Tikte het nog lange tijd stug door

Das neues Uhr bleek Duits maar niet degelijk
Een val op een Nederlands perron
Deed het krasvaste kristalglas barsten
Geen horlogemaker zag er nog heil in
Irreparabel kaput, Scheisse.
Een tijd lang bleef mijn pols ontsierd
Niet dat ik tijdloos door het leven ging
De mobiele telefoon weet ook hoe laat het is

Tijdens een verhuizing dook hij ineens op
Mijn ouwe, trouwe polsjapanner
Alleen maar een nieuw bandje nodig
En een nieuwe batterij
Zonder hapering tikte het als vanouds
Weer mijn eigen tijd vooruit
Tijdloos mooi prijkt het nog steeds
Zwaar maar geruststellend aan mijn pols

Maar veraderlijk lonken ze in etalages
Stoere mannensierraden vol tandwielen
Midlife doet schijnbaar veroorloven
Die oude Casio is te min voor mijn ego.
Van weggooien is natuurlijk geen sprake
Ceremonieel schenk ik het later een van mijn zonen
Beleefd neemt hij het dan aan en zegt eerlijk
“Pap, ik weet niet wat ik zeggen moet…”

Powered by ScribeFire.

Advertenties

8 comments

  1. je draagt in het iphone tijdperk nog een horloge?
    dat kan inderdaad maar één ding betekenen, en dat is een
    stiekeme mannelijke behoefte aan oorbellen en armbanden

    waarom geven mannen er niet gewoon aan toe?

    1. nooit! nooit zal ik daaraan toegeven! geen franje aan mijn oorlellen. toen ik trouwde moest ik al vreselijk wennen aan dat stuk edelmetaal aan mijn ringvinger.

      Ik zie veel mannen tegenwoordig ook met enorme, dikke klokken aan hun pols. Gigantische wijzerplaten met veel te veel wijzertjes. Een soort zwitserse zakmessen voor het meten van tijd. Toeters en bellen. Daar zie ik mezelf nog niet mee lopen.

      Ooit zag ik eens een klokje in een etalage dat was gemaakt van geioniseerd aluminium. Prachtig materiaal. Kon ik me toen niet veroorloven. Nu waarschijnlijk nog steeds niet, maar sindsdien niet meer gezien. Zoiets zou op mijn pols niet misstaan. Ja toch ijdel, maar niet stiekem hoor 🙂

  2. als je een bril draagt
    heb je verder ook geen sieraad nodig:)

    heb ook een hekel aan trouwringen
    ten eerste zijn ze oerlelijk en ten tweede is het bijna
    een statement als je hem eens een dagje af doet:)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s