Pa, je hebt het recht om te zwijgen

Als je mijn jongste zoontje vraagt wat hij worden wil als hij groot is, zegt ‘ie steevast: “Politieagent”. Daarom denk ik er sterk over om een radicale carrière move te maken om hem te helpen. Of nee, ik hou er gewoon een tweede, duistere baan op na.

Ik denk aan een topcrimineel beroep zoals een meestervervalser, of meer van deze tijd: een meestercyberdief. In het geniep plan ik geniale, digitale kraken. Als een cyberversie van Robin Hood, hack ik de bankrekeningen van ex-politici (volgens Joris Luyendijk horen Jan-Peter Balkenende, Wim Kok en Gerrit Zalm in dat rijtje thuis) die nu miljoenen verdienen als adviseur van een grote bank, en sluis ongemerkt miljoenen terug naar de maatschappij.

Maar ik laat kleine hints achter voor mijn zoon de politieagent. Hij heeft er natuurlijk eerst geen weet van dat zijn papa een boef is. Hij ontpopt zich in korte tijd tot een in de onderwereld geduchte rechercheur en komt (dankzij mijn kleine, subtiele hints) mijn meesterlijke misdaden op het spoor.

En op een dag betrapt hij me, op heterdaad, als ik een stiekeme transactie doe van een zes-cijferig bedrag van de Zwitserse bankrekening van Mark Rutte (of één van zijn opvolgers) naar de stichting KIKA. Gedwee laat ik me in de boeien slaan als hij me arresteert: “Pa, je hebt het recht om te zwijgen…”, maar mijn mond zal overstromen van complimenten en pluimen: “Goed zo vent, ik ben trots op je”.

Maar goed, wie weet wil hij later toch liever gynaecoloog worden…

Advertenties

3 comments

  1. jammer van die: dankzij mijn kleine subtiele hints, daardoor word je toch een beetje Pa die zijn zoon uit de wind houdt. Het lijkt me meer een kik om op je sterfbed aan je zoon zijn enige onopgeloste zaak te onthullen

    1. Grappig dat je dat zegt. Ik probeerde me eerst ook voor te stellen hoe het voor een beroepscrimineel moet zijn om zijn zoontje te horen zeggen dat hij politieagent wil worden. Misschien zou hij zijn leven dan wel beteren. In mijn verhaal doe ik het omgekeerde.

  2. in mijn ogen doe je in jouw verhaal net iets te weinig het omgekeerde: jij wordt niet ultiem slecht met het nadeel dat je zoon als politieagent niet tot heel grote daden wordt uitgedaagd.

    Maar geef je hem zo nu en dan subtiele hints, met het gevolg dat hij jou weliswaar snapt, maar nooit een middelmatige agent zal overstijgen.

    Een echt liefhebbende Pa wordt dus ultiem slecht en intelligent, en een Pa die zijn intelligentie toont aan zijn zoon op zijn sterfbed. Dan zit (lig) jij goed for ever bij hem, ik bedoel je zoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s