Langsheen

Mijn vrouw en ik hebben een langsheen-relatie. Eigenlijk al jaren. Sinds oktober staat de relatie op pauze. Ik ben vertrokken en verschuil me in een hut in het bos. Tegenwoordig is “langsheen” niet meer gebruikelijk in onze taal. Zonde, want het drukt precies uit hoe een ongezonde relatie kan voelen. Mijn vrouw en ik praten, doen en leven langsheen elkaar. Wat ons nog bindt zijn de kinderen. Die ontstonden trouwens niet langsheen. We hebben met veel passie gevreeën. Ik kon mezelf helemaal in haar verliezen. Ergens diep in mij gloeit nog liefde voor mijn vrouw, maar het moet opboksen tegen verstikkende wrokgedachten. Waarom moet ik iemand zijn die ik niet kán zijn? Waarom kan ze me niet accepteren zoals ik ben? Waarom doet ze me dit allemaal aan? Waarom doet ze zo afstandelijk? Waarom doet ze zo kil? Ik rationaliseer die gedachten door ze in het hokje “projecties” te stoppen. Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten. Misschien worstelt zij met soortgelijke gedachten. Langsheen van die van mij. Als ik kon toveren

Advertenties

3 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s