Het jaartje wel

Het was me het jaartje wel zeg, 2018. Een jaartje vol heftige schokken. Zo heb ik 2018 in ieder geval ervaren. Ik voel me als een boerderijtje midden op het Groninger platteland. Zichtbaar gescheurd, maar koppig staand gebleven.

Een jaartje ook dat met duizelingwekkende vaart voorbij vloog. Ik zat in een achtbaan. Mijn treintje klom tikkend over de rails, tot in de grijze wolken. Om me daarna onvermijdelijk weer de diepte in te trekken. Gierend werd ik door driedubbele loopings gejaagd. Veel overtollige ballast slingerde zo van me af, dat wel.

2019 mag van mij dan dus doodsaai zijn. Een doodnormaal jaar. Een jaar waarin ik naar hartenlust ontmoeten kan. Een langdradig jaar dat maar niet om wil. Een slak van een jaar. Een jaar met een eindeloze voorraad morgens. Zodat ik op 31-12-2019 een blog zal kunnen posten getiteld “het jaartje niet”.

4 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s