Hoe te vermannen

Omdat ik betekenis belangrijk vind stoei ik vaak met woorden. Dat is mijn dominante linker hersenhelft. Kan ik niks aan doen. Het begint met spelen, maar als ik niet oppas wordt het een gevecht. Bij vermannen denk ik dan dus aan een transformatie van een toestand waarin je gevoel van man zijn te wensen overlaat waardoor je de situatie niet helemaal de baas bent, naar een toestand waarin je gevoel van man zijn dusdanig is toegenomen dat je de situatie weer de baas bent.

Maar wat doe je eigenlijk als je je vermant? Wat gebeurt er precies? Stroomt er, omdat jij dat wil, ineens meer testosteron door je aderen? Is het moeilijker om je te vermannen als je te weinig testosteron in je bloed hebt? Misschien heeft testosteron er wel helemaal niks mee te maken. Mijn onderbuik zegt van niet. Die speelt volgens mij een grote rol bij het vermannen. Onzeker gevoel zit bij mij altijd in de onderbuik.

De laatste keer dat ik me moest vermannen van mezelf was enkele dagen geleden. Ik was mijn telefoon vergeten. Meteen een hol gevoel in de onderbuik. Alsof de wereld zou kunnen vergaan als ik niet bereikbaar ben. Maar ik wist me dus te vermannen. Hoe precies, weet ik niet meer. Het gebeurt half onderbewust. Je ergert je aan je zwakte op dat moment en vindt dat je niet zo zielig moet doen. Zo van: “Ach, kop op! Je kan best een dag zonder je smart phone. Een dagje zonder afleiding zou je goed doen!”

Vermannen is misschien wel vooral het binnen de juiste proporties houden van een (acuut) probleem. Niet moeilijk doen. Niet je hoofd laten hangen, maar accepteren dat iets is zoals het is en er het beste van maken. Het voor handen zijnde probleem onder ogen zien. Kracht. Optimisme. Maar ook kalmte en berusting. Dat is hoe vermannen voor mij voelt.

Om je te kunnen vermannen hoef je trouwens geen man te zijn. Vrouwen kunnen zich ook uitstekend vermannen. Mijn linker hersenhelft komt nu met de vraag of je je ook kunt vervrouwen… Food for thought…

Advertenties

5 comments

  1. Idd is vervrouwen een soort ontmannen? Zelf denk ik aan; ‘jezelf weer op orde krijgen, niet zeuren, herpakken’. Bij vervrouwen rolt dan alles weer uit elkaar en neemt de paniek toe. ­čśë

    Zelf gebruik ik het nooit en anders zou ik aan vermensen denken.

  2. Mark gebruikt het werkwoord vermannen binnen de rolverdeling tussen mannen en vrouwen. Ximaar vertaalt, heel even, het vervrouwen als ┬┤┬┤een tegenovergestelde┬┤┬┤ van vermannen, dus het ontmannen. Monica Zalaquett, een feministe van het betere soort stelt dat in Nicaragua er heel veel patriarchale families zijn, maar waarbij de rol van de patriarch door de vrouw wordt gespeeld.
    Ik denk dat Monica een beetje op de lijn van Mark zit.

    En waar sta ik zelf? Niet in paniek raken, wachten tot het probleem zichzelf oplost, of tot het moment een vrouw het probleem oplost, bevalt me heel goed. Maar ik noem het geen vervrouwen, zonodig ontsla ik zelf iemand. Vervrouwen, dat woord bestaat gewoon niet, en gelukkig maar. Verwijven bestaat wel, maar dat is iets heel anders

Laat een reactie achter op Mentje Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s