Verwacht niets

Nee heb je, ja kun je krijgen. Een wijsheid van mijn moeder. Als ik iets wilde maar niet durfde te vragen, dan was dat haar advies. Het is een waarheid als een koe natuurlijk. Zelf zeg ik nu heel vaak tegen mijn kinderen dat brutalen de halve wereld hebben. Soms mag je, nee, móet je brutaal zijn, zeg ik tegen ze. Het betekent ongeveer hetzelfde als mijn moeder’s wijsheid, maar ik voeg er assertiviteit aan toe. Als je iets wil, moet je er brutaalweg om vragen. Wat een gedoe. Toch pas ik dat altijd behoorlijk vrijpostig toe als ik een rib uit mijn lijf ga trekken voor een auto, of een keuken, et cetera: kan er wat van de prijs af? Het is verbazingwekkend hoe zelden ik daarop een nee als antwoord krijg.

De kern van mijn moeder’s oude wijsheid zit ‘m in de verwachting van de afwijzing. Een mens gedijt slecht op afwijzing. Voor mij geldt dat sowieso. De vraag niet stellen voorkomt op zich wel afwijzing, maar de begeerde bevestiging wordt niet ontvangen. Kortom: ga die vraag vol goeie moed en brutaliteit stellen, met de verwachting van de nee? Nee. Ik denk dat je geen ja én geen nee moet verwachten, maar helemaal niets. Verwacht je namelijk een “ja”, dan is er het risico van teleurstelling. Maar als je altijd uitgaat van de “nee”, dan loop je het risico van gelatenheid: het maakt toch niks uit wat ik doe. Ik denk dat dat laatste erger is dan af en toe een afwijzing verwerken.

En natuurlijk is de wereld niet zwart-wit. De mijne niet in ieder geval. Er zit een hele wereld tussen alles en niets. Soms helpt het om brutaal te zijn met hoge verwachtingen, en soms loont je sierlijke bescheidenheid. In het midden zit acceptatie van net gelijk welk antwoord. Verwacht niets, en accepteer alles. Natuurlijk is alles niet alles, en niets niet niets. Het gaat erom dat er een hele wereld tussen nee en ja zit, en dat je je open stelt voor het antwoord dat je krijgt en dan kiest wat je daarvan kunt accepteren. Wat een gedoe. Ach, voor mij is dit zo’n inzicht dat er altijd al was, maar waar je door schade en schande door het leven steeds weer aan herinnerd wordt. Afhankelijk van je koppigheid (en daarmee ben ik nogal gezegend), leer je dit ergens in je leven te accepteren.

Advertenties

9 comments

  1. Ik vind die wijsheid van ‘nee heb je en ja kun je krijgen’ juist een heel positief advies. Niet omdat je er bij het vragen dan ingaat met het idee dat je niets hebt te verwachten, maar omdat je dan kunt denken ‘wie weet krijg ik er nog wel een ja bij ook! (want nee heb ik tenslotte al).’ En dan stel je onbevangen die vraag. En je hebt helemaal gelijk dat je je kinderen leert dat op een assertieve manier te doen, want inderdaad; de brutalen hebben de halve wereld en je moet je door die brutalen niet opzij laten zetten. Maar brutaal is ook wel weer net even anders dan assertief.

  2. Persoonlijk vind ik heel erg moeilijk om noch neen noch ja te verwachten. Eigenlijk verwacht ik gewoon altijd iets….
    En gewoon af-wachten zou vaak beter zijn dan ver-wachten.

  3. Ik deel je pleidooi, maar in je eigen nederlandse cultuur vraag je niet gauw een buschauffeur van de stadsdienst een blokje om te rijden, omdat je moeder haar enkel heeft verstuikt. Ook daar kun je ja op krijgen, maar die kans is zo klein dat je die vraag toch maar niet stelt. Woon je echter in een voor jou nieuwe cultuur, dan is je pleidooi des te meer waardevol. Die cultuur was voor voor mij op veel onderdelen compleet nieuw, zodat ik ook compleet nieuwe vragen kon stellen, en dat deed ik gelukkig na enige tijd.

    Stel je voor een gelijkzijdige driehoek, de basis is 50 kilometer, links A en rechts B, de twee gelijke zijden zijn 300 kilometer., de top heet C, dat is de hoofdstad. Het dagelijkse vliegtuig vliegt van C naar B , en dan via A naar C terug, in de ochtend en in de middag..

    Ik woonde in A, mijn vrienden woonden in B. Ik wilde een weekend klaverjassen met mijn vrienden in B. Dus ik liep naar het kantoortje van de vliegmaatschappij in mijn dorp A.

    Ik ging het kantoortje binnen, groette de mij bekende dame en vroeg: kunnen jullie vrijdagmiddag andersom vliegen, dus vanuit de hoofdstad eerst naar mij en dan naar mijn vrienden in B. Zij hief haar hand op, ogenbliikje, pakte de telefoon, en binnen vijf seconden antwoordde zij, ja dat kan.

    Dankje wel en maandagmorgen graag weer normaal, zei ik nog volslagen overbodig want beduusd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s