Meerzaam

Het is leeg in mij. Ik mis iedereen die ik nooit eerder miste. Eenzaamheid past niet bij me. Het staat me eenvoudig niet. Diep van binnen houdt niemand toch echt van eenzaamheid? Mensen houden van mensen. Ja, soms heeft een mens ruimte nodig. Soms heeft een mens even meer dan genoeg aan zichzelf als enig gezelschap.

Het alleen zijn kan je eigenlijk des te meer waarderen na teveel leven om je heen. Veel leven maakt honger naar stilte, maar het omgekeerde geldt ook. Zeker als dat leven op afstand blijven moet. Het leven lonkt en plaagt. Leven zonder mensen is een (te) stil leven.

Wat een bizarre situatie dat we sociale afstand moeten bewaren, omwille van onze nationale gezondheid. Maar mentaal takelt ons land af. Misschien stonden we er met z’n allen verstandelijk sowieso al niet bijster goed voor trouwens. Makke lammeren zijn we. We lijken wel betoverd. Bang voor vervloeking.

Nou, ik mag vervloekt worden als ik nog lang op sociale afstand moet leven van mijn lieve medemens. Ik kan niet wachten tot ik me weer zo meerzaam voel dat ik weer kan verlangen naar een momentje alleen.

4 comments

  1. Ik lees het van anderen, en soms hoor ik het, maar ik merk geen verschil met mijn leven voor de crisis, was altijd al alleen, en alleen zijn is beslist niet eenzaam. Onder de mensen voel ik me wél eenzaam. volgens mij is de mens een individu en kun je niet zeggen wat goed is voor de een, ook goed is voor de ander.

  2. Ja, ik mag de mensen natuurlijk niet over één kam scheren. Goed punt. Ik heb de neiging (en wie niet?) mijn gevoel te projecteren op anderen. Daarom ben ik blij met je reactie. Je herinnert me eraan dat mensen de dingen ieder op hun eigen manier zien en voelen.

  3. Ik wilde eerst op je volgende bericht reageren, maar hier sluit m’n reactie beter op aan.

    Zelf ben ik altijd alleengaand geweest en voel me zeker niet eenzaam. Vind het heerlijk rustig dat ik mezelf terug kan trekken in een huis waar niet eens een klok tikt. Maar waar ook niemand op de WC zit als ik moet. Of iemand wil eten als ik nog geen trek heb. Of erger iemand voor me na gaat denken.

    De coronatijd had praktisch geen invloed op me. Ik ben elke circa dag 2x 4km blijven lopen, omdat dat goed is tegen m’n botontkalking en ik er een betere weerstand door krijg. Wel hield ik moeiteloos 5,1 meter afstand en soms iets minder. Sprak en spreek ook veel mensen (m/v/x) onderweg. In zo’n geval vond ik 3,14 meter prima. Een keer was de persoon behoorlijk doof en heb ik snel met m’n hand gezwaaid om weer weg te komen.

    1. Bedankt voor je uitgebreide reactie Ximaar. Ik kan me voor een heel groot deel herkennen in wat je zegt. Het is bij mij een golfbeweging eigenlijk. Ik ben graag alleen en vind het inderdaad heerlijk om met niemand rekening te hoeven houden, maar de keerzijde is dat dan dat ik de mensen om me heen ga missen. Dan kom ik toch een beetje in het midden uit. Afstand is fijn, maar nabijheid ook. En daartussen pendel ik dan heen en weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s