Pendelvader

Vader zijn is de helft van mijn identiteit. Minstens de helft. Zonder mijn kinderen voel ik me maar half mezelf. Hun ouders zijn al enkele jaren uit elkaar nu. De kinderen zijn regelmatig bij me. Er is nu genoeg ruimte in mijn huis voor ons alle vijf. En ze voelen zich ook thuis bij me. Dat merk ik aan hoe vrij ze zich voelen. En als ze er zijn voel ik me ook meer thuis in mijn huis. Ik voel me dan zelfs meer thuis in mijn eigen lichaam. Ik ben dan volop vader.

Hun moeder en ik zijn dus al een tijd niet meer samen. De afstand werd onoverbrugbaar. Ik was mezelf totaal kwijt geraakt. Wanhopig klampte ik me nog vast aan illusies, maar het luchtkasteel verging onherroepelijk in een alles verwoestende orkaan. En in in het oog van die orkaan vond ik mijn verloren gewaande zelf terug.

Nu, zo’n drie jaar verder, is mijn achterstallige zelfkennis enorm bijgespijkerd. In mijn hoofd is het helder. Mijn leven vult zich weer. De holte die ik nog voel is de ruimte die achter is gebleven na de scheiding. Gedurende je leven breng je steeds nieuwe lagen aan om je kern. Daar is een grote hap uit waardoor de binnenste kern weer bereikbaar werd. De hap is de holte. Maar gelukkig groeien er weer nieuwe, betere lagen overheen.

Als mijn kinderen bij me zijn voel ik me dus vollediger. Het liefste had ik ze altijd bij me in huis, maar ik weet dat dat niet kan. Ik weet ook niet of ik het wel wil. Ik geniet ook van de rust als ze er niet zijn. Ik zie uit naar hun komst, maar ook naar hun vertrek. Dus ik ben een pendelvader: zoals de kinderen pendelen tussen mij en hun moeder, zo pendel ik tussen emoties. En ook dat went.

6 comments

      1. ik heb onderschat dat ik je nieuwsgierig heb gemaakt, met het voordeel dat je me herinnert aan mijn taak en belofte erover na te denken. Vooral over de vraag: moet ik wel reageren op het beeld dat je geschetst over jezelf als pendelvader. Als dat een beeld is dat voor jou heel goed werkt.
        Ook al heb ik een ander mensbeeld en vragen aan jouw mensbeeld. In mijn mensbeeld heb ik geen kern die onveranderbaar in mijn zit, de lagen en de kern zijn ineen geschoven en veranderen in de tijd door het omgaan met je medemensen.
        Indringend vind ik dat in je verhaal “het gemis” de vorm krijgt in het pendelen van je kinderen

      2. Fijn dat je je belofte nakomt Jan! Je mag hier altijd reageren op beelden die ik schets. Graag zelfs! Het beeld van pendelvader werkt op dit moment goed voor me. Hoewel het een geschetst beeld is, kan ik het accepteren als iets dat is wat het is. Ook het beeld van een vaste kern met lagen erom heen is natuurlijk maar een beeld. Beelden kan ik bijstellen na het lezen van een boek of artikel, na het zien van een documentaire en zeer vaak na het delen van mijn beelden met anderen en het lezen van hun kijk daarop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s