anderhalve meter

1.5 m versus banaan in je oor

In de auto voer ik soms de mooiste gesprekken met mijn kinderen. Van de week hadden we het weer eens over de anti-corona-maatregelen. We wonen in het Noorden van het land, en in onze directe omgeving kennen wij niemand die corona heeft of heeft gehad. Het is net alsof het allemaal niet echt is, vonden de kinderen. Daarop volgt dan natuurlijk de hamvraag: zijn de maatregelen dan wel nodig?

Op dat moment moest ik plotseling denken aan dat oude mopje over olifanten met rode sokjes. Waarom dragen olifanten altijd rode sokjes? Antwoord: dan vallen ze niet op tussen de aardbeien. “He? Wat een onzin!”, is dan de reactie, “ik heb nog nooit een olifant tussen de aardbeien gezien”. Dat komt omdat die rode sokjes dus heel goed werken!

Mijn kinderen begrepen het meteen, want ze kwamen natuurlijk met een nog beter voorbeeld: als je een banaan in je oor stopt, krijg je geen last van krokodillen. En als er dan toch een krokodil op duikt, dan is het tijd voor een nieuwe banaan.

Knuffelnood

Anderhalve meter. Geen stap dichterbij. Er geldt een algeheel knuffelverbod. Gelukkig geldt dat niet voor mijn kinderen. Maar wel voor ieder ander die me lief is. Mijn ouders, mijn zusjes, vrienden. Niet dat ik met Jan en alleman te pas en te onpas knuffel, maar nu het niet meer mag is het gemis toch best schrijnend. De knuffelnood is voelbaar. Je zou nu toch verliefd worden zeg. Nieuwe liefde maakt praktisch geen schijn van kans in het “nieuwe normaal”. Maar de ware romanticus geeft de hoop natuurlijk niet op.