windows

Ik dump je voor een ander!

Morgen is het voor eens en voor altijd uit tussen ons. Het is nu genoeg geweest. Ik kom niet meer bij je terug. Nu echt niet meer. We gingen al eens eerder uit elkaar, maar niet van harte. De band die we in al die jaren hadden opgebouwd samen, was toch veel sterker dan ik dacht. Zelfs jij. Kortstondig had ik een ander. Veel mooier dan jij, dat wel, maar ik kwam toch weer bij jou terug. Die ander liet me barsten en jij ving me met open armen op.

Je was geen steek veranderd en dat had ik ook niet verwacht. Alles was bij jou bij het oude gebleven. En we gingen ook weer gewoon op de oude voet verder. Bij jou wist ik even weer waar ik aan toe was, want ik kende je al zo ontzettend lang. Toch was het nooit echte liefde tussen ons. Daarom was ik je ook niet trouw. Terwijl ik het met jou deed, deed ik het ook gewoon met anderen. Jij moedigde me zelfs aan om het ook met anderen te proberen. Daarom hoefde ik het ook niet achter je rug om te doen. Je hebt me altijd door dik en dun gesteund.

Natuurlijk gaf je er dikwijls de brui aan en moest ik vele blauwtjes verduren. Hoe vaak heb ik je gehaat als je me weer eens in de steek liet. Het gebeurde ook altijd op de meest vervelende momenten. Op momenten dat ik het eigenlijk niet kon hebben. Je liet plotseling een of ander cryptisch berichtje achter en vloog uit. En ik kon stikken. Alles waar we samen zo hard aan hadden gewerkt was voor niks geweest.

Wel kwam je steeds weer bij zinnen en stond je weer voor me klaar, alsof er niets was gebeurd. Je was er weer helemaal voor me. Je zette je ook ieder keer weer voor de volle honderd procent in om het leed dat je bij me had aangericht, te herstellen. Zo ben jij nou eenmaal en dat heb ik lang geleden geaccepteerd, maar nu wil ik toch echt verder. We hadden een sterke band jij en ik, maar ik ben nu echt helemaal klaar met je.

De waarheid is nou eenmaal dat je me op houdt. Ja, je bent een blok aan mijn been. Een trouw blok, maar een blok desalniettemin. Ik ben het vele wachten zat en zet je nu echt definitief aan de kant. Ik heb het lang genoeg uitgesteld, maar morgen is het dan eindelijk zo ver. Je wordt nu echt gedumpt voor een ander. Ik kan haast niet wachten. Daag XP, tot nooit weer ziens.

Advertenties

Gelukkig bijna uitgestorven

Voor ik mijn (gemakshalve zeg ik ‘mijn’, maar eigenlijk heb ik het ding in bruikleen van de baas) schootcomputer – type stoeptegel met vergelijkbaar gewicht – openklap in de trein kijk ik schuchter om me heen. Het is een 1e klas coup√©, dus op diverse schoten ligt een laptop open. Hier en daar een eitje met een appeltje, maar overwegend zakelijke apparaten met een versie van Microsoft’s OS “Windows” erop. Ik zie gelikt zwiepende venstertjes op die schermen. Een en al grafische lenigheid. Toe maar! Windows 7 zeker! Uitslovers. Allemaal expres op standje maximale flitsflats-imponering gezet. Om de ogen uit te steken van noodgedwongen dinosaurier-users zoals als ik.

Hopelijk met een blik van “ik vind het helemaal niet belangrijk om een moderne OS op mijn laptop te hebben” klap ik mijn laptop nonchelant open. Met een hoop geflikker komt mijn scherm tot leven en zit dan gelijk helemaal vast. Na een halve minuut reageert het ding nog steeds niet op mijn dringende aanmoedigingen op de toetscombinatie ctrl-alt-del, hoe stevig ik ze ook in druk. Geroutineerd houd ik dan maar de power-knop 4 seconden ingedrukt. Dat geeft altijd resultaat en weldra zie ik het vertrouwde opstartscherm.

Onmiddelijk meen ik achter mij gegrinnik te horen. Sissend gefluister: “pfff moet je zien…wzwzwzwz…XP…kgmpf”. Ik doe alsof ik even iets uit mijn jas moet pakken die op het bagagerek ligt. Steels kijk ik naar de mensen op de stoelen achter mij. Ogen schieten schuldig opzij. Hah!

Ja, mijn laptop draait nog Windows XP. Een OS uit de oertijd. Niks geen soepele, sexy flitflats user interface, maar sobere spartaansheid. En bovendien werkt het ook nog eens niet goed. Ja, die zandloper, die wel. Die doet het uitzonderlijk goed. Zelfs Microsoft wil niet meer met XP worden geassocieerd en heeft haar zegen en steun voor dit kind uit het nest ingetrokken. Dit prehistorische OS is zwaar bedreigd met uitsterven. En dat is maar goed ook.

Eind van dit jaar mag ik ook over op Windows 7. Gezien de gebleken houdbaarheid van XP zal ik daar in mijn beroep zeker de komende 8 jaar mee moeten werken. Over acht jaar kan ik dit verhaal dan gewoon recyclen. Ik hoef alleen ‘XP’ te vervangen door ‘W7’ en ‘Windows 7’ door ‘Windows 12’. Ja, Windows 8, 9 en 10 worden dan overgeslagen, want als bedrijf moet je een OS tot op het bot afkluiven voor een positieve business case.

Powered by ScribeFire